• Os usos tradicionais do monte están hoxe en crise debido ao cambio de modelo económico e as políticas agresivas das Administracións públicas.

• O monte e, nomeadamente o monte comunal, ten unha importancia estratéxica para afrontar o futuro como elemento de vertebración social e de vertebración territorial.
• A multifuncionalidade e a diversificación do monte é a alternativa á crise e ao abandono. Hai que reverter a situación actual na que o 75% do monte galego está dedicado á madeira de piñeiro e eucalipto, cuxo destino é, na súa meirande parte, a trituración.
• O uso sustentable do monte debe vir dado pola xestión integral do monte. Os elementos claves da sustentabilidade son: a conservación do monte, a participación activa na xestión do monte por parte dos propietarios e comuneiros e a defensa da terra.
• Xa estamos a vivir unha crise alimentaria que en poucos anos derivará en consecuencias drásticas para os países do Norte, os máis dependentes das importacións de alimentos. Para atenuala só cabe a promoción de prácticas agrícolas sustentables.
• O monte de Galicia ten unha alta potencialidade para a boa xestión agro-silvo-forestal. De consegurimos xestionalo ben poderíamos acadar porcentaxes elevadas de autoabastecemento e, por tanto, menos dependencias exteriores.
• Só a través do silvopastoreo compensa a produción de alimentos. Ademais este modelo permite unha xestión dun territorio vivo e atractivo, os beneficios obtidos son moi elevados en relación ao investimento que se precisa e é compatible cunha xestión forestal, sempre que esta sexa planificada, coordinada e na que se establezan prioridades. Pero na xestión sostible do monte non chega con planificar ou ordenar o territorio, hai que cotemplar os beneficios sociais e o respecto medioambiental.
• Debemos reintroducir no medio rural a AUTOESTIMA.
• Débense recuperar os termos e significados que encerra o concepto da “biomasa”, é dicir, o pasto, o estrume e a leña.
• O futuro dos montes galegos pasa por adaptar os vellos recursos ás novas demandas aplicando os coñecementos e as técnicas actuais. Actualmente, na planificación do monte hai que contemplar novos usos do monte, como por exemplo, a produción de carne ecolóxica, a produción de adubos e a enerxía.

• A normativa galega sobre parques eólicos é moi prexudicial para as comunidades de montes, pois limita moito a negociación sobre as condicións de instalación e imposibilita que poida constituír unha fonte de recursos para o desenvolvemento rural.

• O patrimonio cultural forma parte da riqueza e dos recursos do monte veciñal, débese promover a súa recuperación e posta en valor que evite a súa desaparición e fortaleza o seu disfrute pola sociedade en xeral, por iso débese contar coa colaboración das administracións públicas.
• Resulta máis beneficioso o reinvestimento dos recursos que xeran as instalacións eólicas no monte que o reparto individual entre os comuneiros e comuneiras, pois favorece o desenvolvemento rural e a creación de postos de traballo.
• Os parques de madeira permiten aos produtores acadar un maior beneficio dos produtos forestais, non só como madeira, senón como subprodutos desta.
• Incrementando o beneficio do monte podemos mellorar a xestión dos nosos recursos: silvicultura, limpeza, tratamentos, etc., favorecendo así o desenvolvemento rural, creando máis postos de traballo e tamén na obra social e protectora do monte.
• A explotación do gando debidamente regulado no monte é moi interesante para a xestión do monte veciñal.

PALESTRA 4: EXPERIENCIAS DE XERACIÓN DE EMPREGO

• As xornadas demostraron que xa existen experiencias sostibles nos montes veciñais que están a funcionar baixo o criterio da multifuncionalidade como a facenda “O Agro” de Celanova (Ourense); a UXFOR Fonte das Meigas en Chantada; a cooperativa Monte Cabalar ou a Mancomunidade de montes de Val Miñor.

• Todas as experiencias expostas coinciden en que Administración da Xunta non está a axudar nin a apoiar estas iniciativas e rexeitan o modelo de xestión conxunta que propoñen as SOFOR (Sociedades de Fomento Forestal) impulsadas polo actual goberno.
• Fronte a crenza da Xunta de Galiza de que o despoboamento do rural non ten solución, estas experiencias veñen a demostrar que hai un rural vivo e con futuro.